 |
|
Έργο του George
Smith
|
Ο εργάτης ξυπνάει
με το βάρος του καθημερινού ψωμιού
Ακούει φωνές αλληλέγγυες
σπουδαίες φωνές
ή άλλες ψυχρές και
μάταιες
Τι θα πει χρόνος;
Ο εργάτης τον σφίγγει
σαν φως,
σαν τζάμι και κόβεται
Τι θα πει Γη;
Παύω να μιλώ για
την αγαπημένη μου
Παύω να μιλώ για
μοναδικότητες που βαραίνουν το ταίρι
Σφίγγω σαν πέτρα τη
γη
Την ρίχνω στα κρύσταλλα
του χρόνου
Ο λόγος μου είναι
παιδί
Το παιδί υψώνεται λόγος
Τι θα πει εργάτης
με τη δικιά του γλώσσα;
Τι θα πει στο παιδί
που κρατάει στα γόνατα;
Καθημερινά ξυπνάει
με το βάρος του ψωμιού του.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΡΟΥΣΤΑΛΙΑΣ
«ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗ, μηνιαία
επιθεώρηση τέχνης», αρ. τ. 30, Απρίλης 1986
