Δυο ποιήματα που γράφτηκαν με αφορμή την Επανάσταση του 1821
παρουσιάζουμε σήμερα και μαζί δίνουμε και λίγα στοιχεία για τους
δημιουργούς τους. Τα αδέλφια Αλέξανδρος και Παναγιώτης Σούτσος,
εκπρόσωποι του ρομαντισμού της λεγόμενης Α΄ Αθηναϊκής Σχολής, θα
μπορούσαμε να πούμε ότι δεν είναι και από τους πιο γνωστούς -στο πλατύ
κοινό- ποιητές. Τα ποιήματα δημοσιεύτηκαν την Κυριακή 25 Μάρτη του 1884
στην εφημερίδα «Ακρόπολις» και τα ανακαλύψαμε «σκαλίζοντας» παλιά φύλλα
στο πλούσιο αρχείο της Εθνικής Βιβλιοθήκης.
Αλέξανδρος Σούτσος: Ο ΑΠΟΜΑΧΟΣ ΡΟΥΜΕΛΙΩΤΗΣ
 |
| Αλέξανδρος Σούτσος (1803-1863) |
Ο Αλέξανδρος Σούτσος (1803-1863) γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη και
μορφώθηκε στη Χίο. Στα 1820 πήγε στο Παρίσι, όπου βρισκόταν ήδη ο
αδελφός του Παναγιώτης. Ήταν η εποχή που ο ρομαντισμός είχε καταχτήσει
τη γαλλική λογοτεχνία, που από τους γνωστότερους εκπροσώπους της ήταν
τότε ο Βερανζέρος (Πέτρος Ιωάννης ντε Μπερανζέρ), ο Λαμαρτίνος (Αλφόνς
ντε Λαμαρτίν) και ο Βίκτωρ Ουγκώ. Ο Αλ. Σούτσος έφτασε στην
επαναστατημένη Ελλάδα στα 1825. Ήταν κυρίως σατιρικός ποιητής με πολύ
αιχμηρή πένα εναντίον –κυρίως- του Καποδίστρια και γι’ αυτό τα έργα του
συχνά λογοκρίθηκαν και κατασχέθηκαν και ο ίδιος διώχθηκε και
φυλακίστηκε.
«Αγνός πατριώτης και φανατικός δημοκράτης, στάθηκε στύλος ακλόνητος
ανάμεσα στις φατρίες. Αν και Φαναριώτης και πλουσιόπαιδο (…) και
καθαρευουσιάνος, ύψωσε το μαστίγιο της σάτιράς του θαρραλέα, χτυπώντας
αλύπητα τους προύχοντες, τους φαύλους πολιτικούς, τους συμφεροντολόγους
καπεταναίους και τους ανώτερους κληρικούς» θα γράψει ο Γιάνης Κορδάτος.*
Το πέρασμά του άφησε εποχή στα ελληνικά Γράμματα. «Η ποίησή του είχε
πολλές τεχνικές ελλείψεις (…) αλλά κάτω από τους άτεχνους στίχους του
κρυβόταν η φωνή των δημοκρατικών και των αδικούμενων. (…)Η μούσα του
ήταν πάντα στην υπηρεσία του λαού».
