Ηλίας Σιμόπουλος - Πρωτομαγιά 1944 (απόσπασμα)

III

Διακόσια παλικάρια τραγουδήσαν σαν σήμερα τον ερχομό του Μάη.

Το τραγούδι τους/ πυρπόλησε τους ορίζοντες της Καισαριανής.

Τ’ ακούσαν οι γερόντισσες και στήσαν όλες το χορό

κι ανάστησαν το Ζάλογγο κι αγκάλιασαν τον κόσμον όλο.

Τ’ ακούσανε και οι δήμιοι και πισωπάτησαν

τρομαγμένοι με μια πελώρια σιωπή στο στόμα.

 IV

Διακόσια παλικάρια  τραγούδησαν σήμερα τον ερχομό του Μάη!

Σταθείτε ολόρθοι, σύντροφοι.

Συντρόφισσες στο πόδι.

Στις πολιτείες, στα χωριά, στους κάμπους, στ’ ακροβούνια,

συντρόφοι και συντρόφισσες, σταθείτε ορθοί. Και στρέψετε

το βλέμμα σας προς την Καισαριανή

τη λεβεντιά για ν’ ανταμώσει.

Διακόσια παλικάρια τραγουδήσαν σήμερα….

Στο πλατύ μέτωπο και στα μαλλιά

και στα μεγάλα εκφραστικά τους μάτια

διαβάσαμε το μήνυμα:

Η άνοιξη πως φτάνει!

Χαρά σε σας, τιμή στα παλικάρια μας, χαρά στον κόσμον όλο.

Δέστε σφιχτά- σφιχτά τα χέρια σας

και πλέχτε μιαν απέραντη αλυσίδα,

να πιάνει απ’ την Κρήτη, το Μωριά

κι από τη Ρούμελη κι από τη Θεσσαλία

ίσαμε κει ψηλά στην Ήπειρος,

ίσαμε κει μακριά στη Θράκη

ν’ αρχίσουν τον Καλαματιανό

και να χορέψουνε τον τσάμικο,

που να τραντάξει όλη η γη και να καεί το πελεκούδι.

Μα προσοχή συντρόφοι, ουτ’ ένα δάκρυ.

Όπως εκείνοι μας αποχαιρέτησαν περήφανοι

όμοια κι εμείς περήφανοι να τους ξεπροβοδίσουμε ταιριάζει.

Μα προσοχή, συντρόφοι, ουτ’ ένας στεναγμός,

να μη λερώσουμε τη μνήμη των ηρώων.

Όπως εκείνοι δε φοβήθηκαν το θάνατο,

πρέπει κι εμείς να μην τον φοβηθούμε.

Διακόσια παλικάρια τραγουδήσαν σήμερα.

Διακόσια παλικάρια τραγουδήσαν, διακόσια παλικάρια…

ΗΛΙΑΣ ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ

ΗΛΙΑΣ ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ – Το μέγα μήνυμα

Φωτογραφία: Κώστας Μπαλάφας

Ο Ηλίας Σιμόπουλος γεννήθηκε το 1913 στο Καστανοχώρι Αρκαδίας. Από μικρός εγκαταστάθηκε στην Αθήνα. Άμα έβγαλε το γυμνάσιο, σπούδασε νομικά. Από τα γυμνασιακά του χρόνια άρχισε να δημοσιεύει πιιήματα σε περιοδικά με το ψευδώνυμο Παύλος Ροδής. Στα 1933-1935 καταπιάστηκε με τη σκηνοθεσία και ήταν σκηνοθέτης στο «Εργατικό θέατρο» της «Ενωτικής Γενικής Συνομοσπονδίας των Εργατών Ελλάδος». Το 1946 έβγαλε την πρώτη του ποιητική συλλογή «Χαιρετισμός στον πρώτο ήλιο», το 1958 την «Αρκαδική Ραψωδία» και στα 1959 την «Έκτη εντολή». Η ποιητική αυτή συλλογή του μεταφράστηκε στα γαλλικά. (Γιάννης Κορδάτος, Ιστορία της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας από το 1453 ως το 1961, τόμος δεύτερος. Εκδόσεις Επικαιρότητα, Αθήνα 1983).

Το μέγα μήνυμα

Γνωρίζω τα ματωμένα σου βήματα

στον απάτητο δρόμο.

Ξέρω τις αγρύπνιες σου στις αξημέρωτες νύχτες

της ανέλπιδης αναμονής.

Θυμάμαι

την ομορφιά σου, που δεν τη λέκιασε δάκρυ

τη μορφή σου

γιομάτη θυσία, εγκαρτέρηση και αξιοπρέπεια.

Και σ’ έχω πάντα μέσα μου

και σ’ αναπνέω.

Την ιστορία σου

την πήραν οι άνθρωποι, τα πουλιά και οι άνεμοι,

την έκαναν τραγούδι

και την τραγουδούν

όλα τα στόματα.

Την ιστορία σου

την πήρε η φήμη στ’ άσπρα της φτερά

και την ακούμπησε πα στο κατώφλι της αιωνιότητας.

Εσύ ποτέ δε θα πεθάνεις.

Τον τόπο που σε γέννησε τον λεν

Ε λ λ ά δ α.

ΗΛΙΑΣ ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ

«Χαιρετισμός στον πρώτο ήλιο», 1946.