ΤΕΥΚΡΟΣ ΑΝΘΙΑΣ - Κατρακύλημα

Όλο ξεπέφτεις –και ξεπέφτεις δίχως τέλος–

για τιποτένια πραγματάκια της ζωής.

(Είσαι παλιάτσος, κι όμως δείχνεσαι για Οθέλλος,

με τις αστείες προσωπίδες που φορείς).

Το ποιο φινάλε θα ’χει τέτοια μια ιστορία,  

το κατρακύλημά σου αυτό πού σε οδηγεί,

πάντα το σκέφτεσαι με πόνο και πικρία,

μα δεν γιατρεύεις τέτοια επίφοβη πληγή.

Πάντοτε λες: «Θα ’ρθει μια μέρα να ξεφύγω,

απ’ των πραγμάτων το μηδέν να λυτρωθώ,  

και με το πέρασμα του χρόνου, λίγο-λίγο,

κάπως ψηλά με περηφάνια να υψωθώ».

Κι όμως το Χάος σα μαγνήτης σε τραβάει

και, απειθάρχητος, στη Σκέψη πάντα ζεις...

Το κατρακύλημα ποτές δεν σταματάει,  

για τιποτένια πραγματάκια της ζωής.

ΤΕΥΚΡΟΣ ΑΝΘΙΑΣ

Ο σπουδαίος Κύπριος ποιητής Τεύκρος Ανθίας έφυγε από τη ζωή σαν σήμερα, στις 8 Νοέμβρη του 1968.

ΤΕΥΚΡΟΣ ΑΝΘΙΑΣ – Από «τα σφυρίγματα του αλήτη»

Αλήτη! Απόψε είν’ η βραδιά τόσο καλή, τόσο καλή.

Μπορείς να πας να κοιμηθείς σ’ ένα παγκάκι, αλήτη.

Πλάτυνε η σκέψη τη ζωή τόσο πολύ, τόσο πολύ,

πώκανε ο άνθρωπος τη γη κι όλο το σύμπαν σπίτι.

Δεν έχεις δάκρυα να θρηνείς, ούτε κουράγιο να πονείς,

ούτε κραυγές υστερικές να βγαίνεις πέρα ως πέρα.

Είσ’ ένα κύμα σιωπηλό μιας τρικυμίας παντοτεινής,

που γαληνεύει ανήσυχα στην ήσυχη εσπέρα.

Κι όταν θα βρεις το λυτρωμό σ’ ένα παγκάκι ξαπλωμένος,

και θα σιγήσει ο σίφουνας κι η θύελλα της ζωής σου,

αλήτη, δε θα πεις ποτέ πως ήσουν κουρασμένος

απ’ τον αγώνα το σκληρό της άρυθμης ψυχής σου.

Αλήτη, απόψε είναι η βραδιά τόσο καλή, τόσο καλή.

Μπορείς να πας να κοιμηθείς σ’ ένα παγκάκι, αλήτη!

Πλάτυνε η σκέψη τη ζωή τόσο πολύ, τόσο πολύ,

που έκανε ο άνθρωπος τη γη κι όλο το σύμπαν σπίτι.

ΤΕΥΚΡΟΣ ΑΝΘΙΑΣ

Από τη Νεοελληνική Ποιητική Ανθολογία «ΠΑΠΥΡΟΥ», Αθήνα 1971