Κυριακή, 9 Σεπτεμβρίου 2012

ΜΙΧΑΛΗΣ ΓΚΑΝΑΣ - Πνιγμένος τόσα χρόνια




Στον Θεόφιλο Σωτηρίου

Πνιγμένος τόσα χρόνια κ’ είσαι πάντα
μπηγμένος αχινός στον ουρανό σου.
Περνούσε χθες επάνω στο κανό σου
άηχη των Φιλιατών η μπάντα.

Στη θάλασσα, στο χώμα θα ’ταν ίδια
άσπρα τα κόκαλά σου και γλειμμένα.
Όλα βουβά και όλα μιλημένα,
λόγια μου λυπημένα κατοικίδια.

Το χέρι που στα φύκια σ’ έχει ρίξει,
να το ’κοβα ψηλά μ’ ένα δρεπάνι,
ο κόσμος σα μυλόπετρα να τρίξει,

να βγουν απ’ το θεόρατο τηγάνι,
τα ψάρια του καλόγερου και πίσω
την πόρτα ανάμεσά μας να μην κλείσω.

ΜΙΧΑΛΗΣ ΓΚΑΝΑΣ



Οι στίχοι της ψυχής του ποιητή ήρθαν κι έσμιξαν με τις νότες της ψυχής του Θάνου Μικρούτσικου κι έγινε ένα τραγούδι που κάνει «σα μυλόπετρα να τρίξει» τη δική μου ψυχή. Ερμηνεύει ο συνθέτης:



Δεν υπάρχουν σχόλια: