Σάββατο, 14 Σεπτεμβρίου 2013

"Μεγάλα ηλιοβασιλέματα του άφησαν τόση λάμψη στα μάτια, που η γλώσσα του είναι άχρηστη."




Μεγάλα ηλιοβασιλέματα του άφησαν τόση λάμψη στα μάτια, που η γλώσσα του είναι άχρηστη.

ΤΑΣΟΣ ΛΕΙΒΑΔΙΤΗΣ

"Τα χειρόγραφα του φθινοπώρου", εκδόσεις Κέδρος.

4 σχόλια:

sofia είπε...

" Μια κοκκινόμπλαβη γραμμή, θολή σαν κατακάθι της σωσμένης μέρας, βαραίνει επίμονα στην άκρη του πελάγου"
Δεν είναι στίχος αλλά ένα πολύ μικρό μέρος από την περιγραφή ενός ηλιοβασιλέματος που κάνει ο Κοσμάς Πολίτης στο μυθιστόρημα του " Το Γυρί". Έτυχε να τη διαβάσω πριν από λίγο και κατά σύμπτωση να και ο στίχος του Λειβαδίτη να μου προκαλεί την ίδια συγκίνηση με τη λιτότητά του αλλά και τη διαφορετικότητά του.

Την καλησπέρα μου

Οικοδόμος είπε...

Σύμπτωση περισσότερο απ' όμορφη... μαγική!
Να είσαι γερή.
Καλή δύναμη!

Μαρία Νι είπε...

Καλημέρα!

Οικοδόμος είπε...

Καλημέρα Μαρία,
καλή δύναμη!