Παρασκευή, 22 Μαρτίου 2013

«Κοντά σου» - Ποίηση: ΜΑΡΙΑ ΠΟΛΥΔΟΥΡΗ, μουσική-ερμηνεία: Θάνος Ανεστόπουλος


Μια μαγική συνάντηση ποιητικού λόγου, μουσικής και ερμηνείας. 

Κοντά σου

Κοντά σου δεν αχούν άγρια οι ανέμοι.
Κοντά σου είναι η γαλήνη και το φως.
Στου νου μας τη χρυσόβεργην ανέμη
ο ρόδινος τυλιέται στοχασμός.

Κοντά σου η σιγαλιά σα γέλιο μοιάζει
που αντιφεγγίζουν μάτια τρυφερά
κι αν κάποτε μιλάμε, αναφτεριάζει,
πλάι μας κάπου η άνεργη χαρά.

Κοντά σου η θλίψη ανθίζει σα λουλούδι
κι ανύποπτα περνά μές στη ζωή.
Κοντά σου όλα γλυκά κι όλα σα χνούδι,
σα χάδι, σα δροσούλα, σαν πνοή.

ΜΑΡΙΑ ΠΟΛΥΔΟΥΡΗ


Οι τρίλλιες που σβήνουν, 1928

«Μαρία Πολυδούρη – Κώστας Καρυωτάκης, Έρωτας και θάνατος στη σκιά της ποίησης», επιμέλεια-ανθολόγηση Γιάννης Η. Παππάς, εκδόσεις Μεταίχμιο, Αθήνα 2009.

2 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Δεν μπορώ να αντισταθώ στην αισθαντική ερμηνεία ενός ποιήματος της Πολυδούρη από την πολύ εκφραστική φωνή -σπαρακτική, θα έλεγα- της Μάγδας Πένσου:

http://www.youtube.com/watch?v=mjdma5EQfvo

Φαντάζομαι ότι συμφωνούν όλοι οι ελκυστικών ήχων εραστές ότι είναι υπέροχη η μουσική του Βασίλη Δημητρίου.


κ.κ.

Οικοδόμος είπε...

Καλησπέρα κ.κ.
Ο Δημητρίου αγαπημένος. Και μόνο τον δίσκο "Βαμμένα κόκκινα μαλλιά" να είχε γράψει, μου έφτανε. Η Πένσου όπως την περιέγραψες, συμφωνώ.
Καλή δύναμη!