Τρίτη 15 Ιανουαρίου 2013

ΓΙΩΡΓΗΣ ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ - Οἱ μαστόροι




Ξυπνήσαμε ἀκούγοντας χτύπους ἀπόμακρους βαθιὰ στὸ θόλο
σὰν κάτι νὰ μαστόρευαν πολὺ ψηλὰ στὸν Οὐρανό.
Κάποιος ἔδειξε κατὰ τὸν ἥλιο. Βλέπω εἶπε χρυσὲς σκαλωσιὲς
τοὺς βλέπω εἶπε ν’ ἀλφαδιάζουν καὶ νὰ καρφώνουν ἐκεῖ πάνω.
Ἐμεῖς ψάχναμε ὁλοένα μὲς στὸ φῶς μὰ τίποτε δὲν φαινόταν
τοὺς χτύπους ἀκούγαμε μονάχα.

Ὕστερα ἕνας Ἄγγελος ἦρθε στὸ πηγάδι μας,
ἄρχισε νὰ βγάζει νερό.
Τὰ φτερά του γεμάτα γαλάζια λάσπη.
Χανότανε στὰ ὕψη καὶ πάλι ξαναγύριζε ἀμίλητος καὶ σοβαρὸς
κι ὅλη μέρα ἀνέβαζε νερὸ νὰ ξεδιψᾶν ἐκεῖ πάνω.
Δουλεύουν καὶ διψᾶνε εἴπαμε ὄπως κι ἐμεῖς ἐδῶ κάτω.

Σὰν βράδιασε ρίξανε τὸ σκοινί. Κανένας δὲν κατέβηκε.
Ἀπὸ τὴν ἄκρη του ἔσταζε στὸ χῶμα λίγο αἷμα.
Καὶ ποτὲ δὲν μάθαμε μήτε ρωτήσαμε ποτὲ
τί ἀπογίναν οἱ μαστόροι.

ΓΙΩΡΓΗΣ ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ

(ποιείν)
στις

1 σχόλιο:

  1. sofia15 Ιανουαρίου 2013 στις 8:30 μ.μ.

    Κάπου διάβασα ότι η ποίηση του Παυλόπουλου είναι αφηγηματική, με ιστορίες παράξενες, χτισμένες με εικαστική τεχνική και κινηματογραφική οπτική και γλώσσα πυκνή κι εκφραστική μέσα στη λιτότητά της.
    Μ α γ ι κ ό!

    Καλησπέρα και να' σαι καλά.


    ΑπάντησηΔιαγραφή

Καλώς ήρθατε!

Το σχόλιό σας θα δημοσιευτεί αφού πρώτα τεθεί υπό την εποπτεία του διαχειριστή του ιστολογίου. Αυτό γίνεται αποκλειστικά και μόνο για τη διαφύλαξη του χαρακτήρα του ιστολογίου και με σεβασμό προς τους αναγνώστες του. Πριν αφήσετε το σχόλιό σας, παρακαλώ να λάβετε υπόψη τα εξής:

Δεν δημοσιεύονται διαφημιστικά μηνύματα.

ΟΧΙ στα greeklish - ΝΑΙ στα Ελληνικά.

Ο «ανώνυμος» σχολιαστής, ας προσθέτει στο τέλος του σχολίου του ένα ψευδώνυμο. Με τον τρόπο αυτό, γίνεται πιο διακριτή και εύκολη η επικοινωνία.

Ο διαχειριστής του ιστολογίου διατηρεί το δικαίωμα να μην δημοσιεύει σχόλια που δεν ανταποκρίνονται στις παραπάνω επισημάνσεις, καθώς και αυτά που θεωρεί πως προσβάλλουν το ιστολόγιο και τους αναγνώστες του, χωρίς καμιά άλλη προειδοποίηση.

Ευχαριστώ για το σχόλιό σας.