 |
|
«Μπετατζής»
του Δ. Διαμαντόπουλου
|
Τραγουδάνε
οι χτίστες
Να
χτίζεις μη θαρρείς πούναι να τραγουδάς ένα τραγούδι
Είναι
μια υπόθεση
κάπως
πιο δύσκολη
Των
οικοδόμων η καρδιά είναι σα μια πλατεία για γιορτές
Λαμποκοπάει
Μα
η σκαλωσιά δεν είναι μια πλατεία για γιορτές
Εκεί
΄ναι λάσπη κι άνεμος και χιόνι,
Τα
χέρια που ματώνουν,
Εκεί
δεν είναι πάντα φρέσκο το ψωμί
Πάντα
ο καφές ζεστός δεν είναι
Κάποτες
λείπει η ζάχαρη
Όλοι
οι ανθρώποι εδώ δεν είναι κ ΄ήρωες
Και
πάντοτες πιστοί δεν είναι οι φίλοι.
Να
χτίζεις μη θαρρείς πούναι να τραγουδάς ένα τραγούδι
Μα
είναι λεβέντες όλο πείσμα οι χτίστες
Κ΄η
οικοδομή ανεβαίνει, μ΄έφοδο τον ουρανό κυριεύει
Ψηλά
και πιο ψηλά, πάντα ψηλότερα.
Στο
πρώτο κιόλας πάτωμα
Αράδιασαν
τις γλάστρες τα λουλούδια
Και
πάνου στα φτερά τους τα πουλιά
Τον
ήλιο φέρνουνε στο πρώτο μπαλκονάκι
Μέσα
σε κάθε τούβλο μια καρδιά χτυπάει
Κ΄η
οικοδομή ανεβαίνει και ψηλώνει
Ψηλώνει
μες στον ιδρώτα και στο αίμα.
Μόσχα,
1955
ΝΑΖΙΜ
ΧΙΚΜΕΤ
Ναζίμ
Χικμέτ, Ποιήματα , Πρόλογος και Απόδοση Γιάννη Ρίτσου, Κέδρος 2006, 22η έκδοση
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Καλώς ήρθατε!
Το σχόλιό σας θα δημοσιευτεί αφού πρώτα τεθεί υπό την εποπτεία του διαχειριστή του ιστολογίου. Αυτό γίνεται αποκλειστικά και μόνο για τη διαφύλαξη του χαρακτήρα του ιστολογίου και με σεβασμό προς τους αναγνώστες του. Πριν αφήσετε το σχόλιό σας, παρακαλώ να λάβετε υπόψη τα εξής:
Δεν δημοσιεύονται διαφημιστικά μηνύματα.
ΟΧΙ στα greeklish - ΝΑΙ στα Ελληνικά.
Ο «ανώνυμος» σχολιαστής, ας προσθέτει στο τέλος του σχολίου του ένα ψευδώνυμο. Με τον τρόπο αυτό, γίνεται πιο διακριτή και εύκολη η επικοινωνία.
Ο διαχειριστής του ιστολογίου διατηρεί το δικαίωμα να μην δημοσιεύει σχόλια που δεν ανταποκρίνονται στις παραπάνω επισημάνσεις, καθώς και αυτά που θεωρεί πως προσβάλλουν το ιστολόγιο και τους αναγνώστες του, χωρίς καμιά άλλη προειδοποίηση.
Ευχαριστώ για το σχόλιό σας.