Άρπαξα κάποιους στίχους μου στα δάχτυλα,
τους έσκισα, τους σπάραξα,
ένα-ένα
τα χίλια κομματάκια
τους κουρέλιασα
και τα χαρτάκια επέταξαν
θλιμμένα…
Και σα λευκές ψυχούλες
μου εφανήκανε…
Το τρίξιμό τους ήταν
μοιρολόι!
Τρεμουλιαστές στον άνεμο
εκολύμπησαν
και αγάλια εγλυκοστάλαξαν
στη χλόη…
…Είναι στιγμές που
πνίγομαι, που πνίγομαι,
ανοίγω το παράθυρο
και μένω·
ολόβαθα σα να με
στραγγαλίζουνε,
με σκίζει κάποιο δάχτυλο
κρυμμένο!
Και, αχ, τα χαρτάκια
τάχα δεν επόνεσαν;
Ποιος ξέρει σε ποια
γλώσσα κρυφοκλαίνε…
Μα ο Πόνος τις ψυχές
έχει χαρτάκια του.
…Κλάψε, καρδιά μου,
στίχε σπαραγμένε!...
Ναπολέων Λαπαθιώτης
ΠΟΙΗΜΑΤΑ, εκδ. Ζήτρος, Θεσσαλονίκη, 2001
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Καλώς ήρθατε!
Το σχόλιό σας θα δημοσιευτεί αφού πρώτα τεθεί υπό την εποπτεία του διαχειριστή του ιστολογίου. Αυτό γίνεται αποκλειστικά και μόνο για τη διαφύλαξη του χαρακτήρα του ιστολογίου και με σεβασμό προς τους αναγνώστες του. Πριν αφήσετε το σχόλιό σας, παρακαλώ να λάβετε υπόψη τα εξής:
Δεν δημοσιεύονται διαφημιστικά μηνύματα.
ΟΧΙ στα greeklish - ΝΑΙ στα Ελληνικά.
Ο «ανώνυμος» σχολιαστής, ας προσθέτει στο τέλος του σχολίου του ένα ψευδώνυμο. Με τον τρόπο αυτό, γίνεται πιο διακριτή και εύκολη η επικοινωνία.
Ο διαχειριστής του ιστολογίου διατηρεί το δικαίωμα να μην δημοσιεύει σχόλια που δεν ανταποκρίνονται στις παραπάνω επισημάνσεις, καθώς και αυτά που θεωρεί πως προσβάλλουν το ιστολόγιο και τους αναγνώστες του, χωρίς καμιά άλλη προειδοποίηση.
Ευχαριστώ για το σχόλιό σας.