Με τραγούδια
λυπημένα
ανταμώναμε τα
βράδια
και με χάδια
κουρασμένα
απ’ της μέρας τα
σημάδια
Τα τσιγάρα
μοιρασμένα
η κιθάρα δανεική
όνειρα
μπογιατισμένα
σε μι’ ασπρόμαυρη
ζωή
Τώρα πάψαν τα
τραγούδια
ξέβαψαν τα χρώματα
δρόμοι και παλιές
πλατείες
άλλαξαν ονόματα
Κι άμα δω κανένα
φίλο
τρέμω μη με θυμηθεί
πεθαμένες
καλησπέρες
δε γουστάρω να μου
πει
Μού `χες πει πως
όλα αλλάζουν,
τρομαγμένα και
βουβά
κι ό,τι πιότερο
αγαπάμε
μας πληγώνει πιο
βαθιά
Μού `χες πει πως
όλα αλλάζουν
φτάνει μόνο μια
αφορμή
μα τα δυο σου μάτια
μοιάζουν
φάροι σ’ άγονη
γραμμή
Κι άμα δω κανένα
φίλο
τρέμω μη με θυμηθεί
πεθαμένες
καλησπέρες
δε γουστάρω να μου
πει
Μίλτος Πασχαλίδης
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Καλώς ήρθατε!
Το σχόλιό σας θα δημοσιευτεί αφού πρώτα τεθεί υπό την εποπτεία του διαχειριστή του ιστολογίου. Αυτό γίνεται αποκλειστικά και μόνο για τη διαφύλαξη του χαρακτήρα του ιστολογίου και με σεβασμό προς τους αναγνώστες του. Πριν αφήσετε το σχόλιό σας, παρακαλώ να λάβετε υπόψη τα εξής:
Δεν δημοσιεύονται διαφημιστικά μηνύματα.
ΟΧΙ στα greeklish - ΝΑΙ στα Ελληνικά.
Ο «ανώνυμος» σχολιαστής, ας προσθέτει στο τέλος του σχολίου του ένα ψευδώνυμο. Με τον τρόπο αυτό, γίνεται πιο διακριτή και εύκολη η επικοινωνία.
Ο διαχειριστής του ιστολογίου διατηρεί το δικαίωμα να μην δημοσιεύει σχόλια που δεν ανταποκρίνονται στις παραπάνω επισημάνσεις, καθώς και αυτά που θεωρεί πως προσβάλλουν το ιστολόγιο και τους αναγνώστες του, χωρίς καμιά άλλη προειδοποίηση.
Ευχαριστώ για το σχόλιό σας.