Είναι
κόκκινο σαν αίμα σαν ανοίγει το πρωί,
κι
η δροσούλα δεν τ' αγγίζει από φόβο μην καεί,
ανοιχτό
το μεσημέρι σαν κοράλλι, σαν παιδί,
μες
στα τζάμια, μαγεμένος, σκύβει ο ήλιος να το δει,
άσπρο
γίνεται, κι είν' άσπρο, κοχυλάκι του γιαλού,
σαν
λιποθυμάει η μέρα στις βιολέτες του νερού.
Κι
όταν πια σημάνει η νύχτα, τη φλογέρα τη γλυκιά,
και
τ' αστέρια αλλάξουν θέση στ' ουρανού την απλωσιά,
πριν
τελειώσει το τραγούδι κι ο αγέρας κοιμηθεί,
μέσα
στο βαθύ σκοτάδι σιγανά θα μαραθεί,
πριν
τελειώσει το τραγούδι κι ο αγέρας κοιμηθεί,
μέσα
στο βαθύ σκοτάδι σιγανά θα μαραθεί.
Federico
Garcia Lorca
(Μετάφραση:
Αλέξης Σολωμός)
Μουσική:
Μάνος Χατζιδάκις
Ερμηνεύει
η Φλέρυ Νταντωνάκη
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Καλώς ήρθατε!
Το σχόλιό σας θα δημοσιευτεί αφού πρώτα τεθεί υπό την εποπτεία του διαχειριστή του ιστολογίου. Αυτό γίνεται αποκλειστικά και μόνο για τη διαφύλαξη του χαρακτήρα του ιστολογίου και με σεβασμό προς τους αναγνώστες του. Πριν αφήσετε το σχόλιό σας, παρακαλώ να λάβετε υπόψη τα εξής:
Δεν δημοσιεύονται διαφημιστικά μηνύματα.
ΟΧΙ στα greeklish - ΝΑΙ στα Ελληνικά.
Ο «ανώνυμος» σχολιαστής, ας προσθέτει στο τέλος του σχολίου του ένα ψευδώνυμο. Με τον τρόπο αυτό, γίνεται πιο διακριτή και εύκολη η επικοινωνία.
Ο διαχειριστής του ιστολογίου διατηρεί το δικαίωμα να μην δημοσιεύει σχόλια που δεν ανταποκρίνονται στις παραπάνω επισημάνσεις, καθώς και αυτά που θεωρεί πως προσβάλλουν το ιστολόγιο και τους αναγνώστες του, χωρίς καμιά άλλη προειδοποίηση.
Ευχαριστώ για το σχόλιό σας.