Γυρίζουν το κλειδί στην πόρτα, παίρνουν
τα
παλιά, φυλαγμένα γράμματά τους,
διαβάζουν
ήσυχα, κ’ έπειτα σέρνουν
για
τελευταία φορά τα βήματά τους.
Ήταν
η ζωή τους, λένε, τραγωδία.
Θεέ
μου, το φριχτό γέλιο των ανθρώπων,
τα
δάκρυα, ο ιδρώς, η νοσταλγία
των
ουρανών, η ερημιά των τόπων.
Στέκονται
στο παράθυρο, κοιτάνε
τα
δέντρα, τα παιδιά, πέρα τη φύση,
τους
μαρμαράδες που σφυροκοπάνε,
τον
ήλιο που για πάντα θέλει δύσει.
Όλα
τελείωσαν. Το σημείωμα νάτο,
σύντομο,
απλό, βαθύ, καθώς ταιριάζει,
αδιαφορία,
συγχώρηση γεμάτο
για
κείνον που θα κλαίη και θα διαβάζη.
Βλέπουν
τον καθρέφτη, βλέπουν την ώρα,
ρωτούν
αν είναι τρέλα τάχα ή λάθος,
«όλα
τελείωσαν» ψιθυρίζουν «τώρα»,
πως
θ’ αναβάλουν βέβαιοι κατά βάθος.
ΚΩΣΤΑΣ
ΚΑΡΥΩΤΑΚΗΣ
(Κ.
Γ. ΚΑΡΥΩΤΑΚΗ, ΠΟΙΗΜΑΤΑ. Εκδόσεις ΣΥΛΛΟΓΗ, Αθήνα 1996.)
Μουσική:
Δήμος Μούτσης
Ερμηνεύει
ο Νίκος Ξυλούρης:
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Καλώς ήρθατε!
Το σχόλιό σας θα δημοσιευτεί αφού πρώτα τεθεί υπό την εποπτεία του διαχειριστή του ιστολογίου. Αυτό γίνεται αποκλειστικά και μόνο για τη διαφύλαξη του χαρακτήρα του ιστολογίου και με σεβασμό προς τους αναγνώστες του. Πριν αφήσετε το σχόλιό σας, παρακαλώ να λάβετε υπόψη τα εξής:
Δεν δημοσιεύονται διαφημιστικά μηνύματα.
ΟΧΙ στα greeklish - ΝΑΙ στα Ελληνικά.
Ο «ανώνυμος» σχολιαστής, ας προσθέτει στο τέλος του σχολίου του ένα ψευδώνυμο. Με τον τρόπο αυτό, γίνεται πιο διακριτή και εύκολη η επικοινωνία.
Ο διαχειριστής του ιστολογίου διατηρεί το δικαίωμα να μην δημοσιεύει σχόλια που δεν ανταποκρίνονται στις παραπάνω επισημάνσεις, καθώς και αυτά που θεωρεί πως προσβάλλουν το ιστολόγιο και τους αναγνώστες του, χωρίς καμιά άλλη προειδοποίηση.
Ευχαριστώ για το σχόλιό σας.