Μέσα στο αίμα έμαθα
να περιμένω
να πιάσει η δική
μου προσευχή
να μπεις, Θεέ μου,
σαν λιοντάρι
μα σαν σκυλί σκυφτό
να βγεις.
Έλα στου κάτω
κόσμου το σκοτάδι
του γέρου του πατέρα
μου βρες τη φωνή
όταν με δάκρυα –η
τρελή- ζητάει
όλο το φως που έχει
στερηθεί.
Παρ’ την επάνω,
καν’ την πεταλούδα
κι άσε την ήσυχη να
ζει
κι όσο για μένα που
μπροστά σου γονατίζω
και νιώθω την ανάσα
σου στην πλάτη μου καυτή
ξέρω, με θες, γι’
αυτό σου ψιθυρίζω
απελθέτω από εμέ το
ποτήριον τούτο
γιατί έγινα με τη
θέλησή μου νυχτερίδα
ακίνητη και
σιωπηλή.
ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΚΟΥΛΙΔΗΣ
«Μονσινιόρ, 1996» -
Από το βιβλίο του «Η αλήθεια που δεν υπάρχει», εκδόσεις Εξάντας, Αθήνα 1999.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Καλώς ήρθατε!
Το σχόλιό σας θα δημοσιευτεί αφού πρώτα τεθεί υπό την εποπτεία του διαχειριστή του ιστολογίου. Αυτό γίνεται αποκλειστικά και μόνο για τη διαφύλαξη του χαρακτήρα του ιστολογίου και με σεβασμό προς τους αναγνώστες του. Πριν αφήσετε το σχόλιό σας, παρακαλώ να λάβετε υπόψη τα εξής:
Δεν δημοσιεύονται διαφημιστικά μηνύματα.
ΟΧΙ στα greeklish - ΝΑΙ στα Ελληνικά.
Ο «ανώνυμος» σχολιαστής, ας προσθέτει στο τέλος του σχολίου του ένα ψευδώνυμο. Με τον τρόπο αυτό, γίνεται πιο διακριτή και εύκολη η επικοινωνία.
Ο διαχειριστής του ιστολογίου διατηρεί το δικαίωμα να μην δημοσιεύει σχόλια που δεν ανταποκρίνονται στις παραπάνω επισημάνσεις, καθώς και αυτά που θεωρεί πως προσβάλλουν το ιστολόγιο και τους αναγνώστες του, χωρίς καμιά άλλη προειδοποίηση.
Ευχαριστώ για το σχόλιό σας.