Κάποτε,
καθώς φεύγεις
πηγαίνοντας
σε μια μεγάλη μάχη
θα
σου ΄τυχε ν’ ακούσεις ξαφνικά από ΄να παράθυρο
ένα
πιάνο να παίζει.
Ίσως
ένα κορίτσι με άσπρα δάχτυλα
ή
ένας άντρας με δυνατά χέρια
να
παίζουν αυτόν το λυπημένο σκοπό
που
σου θυμίζει τα παιδικά σου χρόνια, τους χαμένους έρωτες
όλα
όσα ονειρεύτηκες χωρίς να τα ζήσεις
τα
γιασεμιά που σου γυρίσανε
την
καρδιά σου που την ποδοπατήσαν.
Εσύ
στέκεσαι με το στόμα ανοιγμένο
ακούγοντας
κάτω απ’ τη βροχή-
μα
πρέπει να βιαστείς, προχωράνε οι άλλοι
χάθηκαν
κιόλας στη στροφή του δρόμου.
Κι
όπως ξεκινάς με πλατύ βήμα
τα
παιδικά σου χρόνια
οι
χαμένοι έρωτες
όλα
όσα ονειρεύτηκες χωρίς να τα ζήσεις
τα
γιασεμιά που σου γυρίσανε
η
καρδιά σου που την ποδοπατήσαν
ξεκινάνε
κι αυτά πλάι σου-
να
πολεμήσουν
μαζί
σου.
ΤΑΣΟΣ
ΛΕΙΒΑΔΙΤΗΣ
«Στίχοι
γραμμένοι σε πακέτα τσιγάρα», ΠΟΙΗΣΗ [ΤΟΜΟΣ 1], εκδόσεις ΚΕΔΡΟΣ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Καλώς ήρθατε!
Το σχόλιό σας θα δημοσιευτεί αφού πρώτα τεθεί υπό την εποπτεία του διαχειριστή του ιστολογίου. Αυτό γίνεται αποκλειστικά και μόνο για τη διαφύλαξη του χαρακτήρα του ιστολογίου και με σεβασμό προς τους αναγνώστες του. Πριν αφήσετε το σχόλιό σας, παρακαλώ να λάβετε υπόψη τα εξής:
Δεν δημοσιεύονται διαφημιστικά μηνύματα.
ΟΧΙ στα greeklish - ΝΑΙ στα Ελληνικά.
Ο «ανώνυμος» σχολιαστής, ας προσθέτει στο τέλος του σχολίου του ένα ψευδώνυμο. Με τον τρόπο αυτό, γίνεται πιο διακριτή και εύκολη η επικοινωνία.
Ο διαχειριστής του ιστολογίου διατηρεί το δικαίωμα να μην δημοσιεύει σχόλια που δεν ανταποκρίνονται στις παραπάνω επισημάνσεις, καθώς και αυτά που θεωρεί πως προσβάλλουν το ιστολόγιο και τους αναγνώστες του, χωρίς καμιά άλλη προειδοποίηση.
Ευχαριστώ για το σχόλιό σας.