 |
|
Φωτογραφία: Σήμερα,
κάπου στο δρόμο προς το μεροκάματο
|
Για τη ζωή
Η ζωή δεν είναι
παίξε γέλασε
Πρέπει να τηνε
πάρεις σοβαρά
Όπως, να πούμε,
κάνει ο σκίουρος
Δίχως απ’ όξω ή από
πέρα να προσμένει τίποτα
Δε θα `χεις άλλο
πάρεξ μοναχά να ζεις.
Η ζωή δεν είναι
παίξε γέλασε
Πρέπει να τηνε
πάρεις σοβαρά
Τόσο μα τόσο σοβαρά
Που έτσι, να πούμε,
ακουμπισμένος σ’ έναν τοίχο
Με τα χέρια σου
δεμένα
Ή μέσα στ’
αργαστήρι
Με λευκή μπλούζα
και μαύρα ματογυάλια
Θε να πεθάνεις, για
να ζήσουνε οι άνθρωποι,
Οι άνθρωποι που
ποτέ δε θα `χεις δει το πρόσωπό τους
Και θα πεθάνεις
ξέροντας καλά
Πως τίποτα πιο
ωραίο, τίποτα πιο αληθινό απ’ τη ζωή δεν είναι
Πρέπει να τηνε
πάρεις σοβαρά
Τόσο μα τόσο σοβαρά
Που θα φυτεύεις,
σαν να πούμε, ελιές ακόμα στα εβδομήντα σου
Όχι καθόλου για να
μείνουν στα παιδιά σου
Μα έτσι, γιατί το
θάνατο δε θα τονε πιστεύεις
Όσο κι αν φοβάσαι
Μα έτσι, γιατί η
ζωή θε να βαραίνει πιότερο στη ζυγαριά.
ΝΑΖΙΜ ΧΙΚΜΕΤ
Απόδοση: Γιάννης Ρίτσος
Μουσική-Ερμηνεία: Μάνος
Λοΐζος
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Καλώς ήρθατε!
Το σχόλιό σας θα δημοσιευτεί αφού πρώτα τεθεί υπό την εποπτεία του διαχειριστή του ιστολογίου. Αυτό γίνεται αποκλειστικά και μόνο για τη διαφύλαξη του χαρακτήρα του ιστολογίου και με σεβασμό προς τους αναγνώστες του. Πριν αφήσετε το σχόλιό σας, παρακαλώ να λάβετε υπόψη τα εξής:
Δεν δημοσιεύονται διαφημιστικά μηνύματα.
ΟΧΙ στα greeklish - ΝΑΙ στα Ελληνικά.
Ο «ανώνυμος» σχολιαστής, ας προσθέτει στο τέλος του σχολίου του ένα ψευδώνυμο. Με τον τρόπο αυτό, γίνεται πιο διακριτή και εύκολη η επικοινωνία.
Ο διαχειριστής του ιστολογίου διατηρεί το δικαίωμα να μην δημοσιεύει σχόλια που δεν ανταποκρίνονται στις παραπάνω επισημάνσεις, καθώς και αυτά που θεωρεί πως προσβάλλουν το ιστολόγιο και τους αναγνώστες του, χωρίς καμιά άλλη προειδοποίηση.
Ευχαριστώ για το σχόλιό σας.