Στις
10 Απρίλη του 1919 δολοφονήθηκε άνανδρα από τον κυβερνητικό στρατό ο ηγέτης της
Μεξικανικής Επανάστασης Εμιλιάνο Ζαπάτα. Ο μεγάλος επαναστάτης έγινε θρύλος και
τραγουδήθηκε σε ολόκληρο τον κόσμο. Στη χώρα μας κυκλοφόρησε το 1971 από τη LYRA ο δίσκος με τίτλο το ΕΜΙΛΙΑΝΟ ΖΑΠΑΤΑ, σε μουσική Γιάννη Γλέζου
και στίχους Πάμπλο Νερούδα, που απέδωσε στα ελληνικά ο Λευτέρης Παπαδόπουλος. Τα
τραγούδια ερμήνευσε ο Γιάννης Πουλόπουλος.
(Για
να ακούσετε τα τραγούδια «πατήστε» στους τίτλους.)
Εισαγωγή
Οργανικό
Όταν
της γης επλήθυναν οι πόνοι | κι απόμειναν στην αγροτιά τα χερσοχώραφα | τότες
εσηκώθεις, άπλωσες γενειάδες | τότες εσηκώθεις, ανέμισες μαστίγια | και πήρες
να καλπάζεις σαν άνθος σαν φωτιά | Μπορασίτα, Μπορασίτα | για την Πρωτεύουσα
τραβώ | για να βρω τον αφέντη | πού πε, να με φωνάξουν... | Τρέμει όλη η γη,
απ΄τα μαχαίρια τρέμει | κι ανοίγεται στου δειλινού το γοργοπέρασμα | τρέμει όλη
η γη και η πεζούρα πέφτει | στην παράδοσή της στην μαύρη ερημιά
Ψωμί
μοιράζεις και γη | κι εγώ σ' ακολουθάω | για χάρη σου απαρνήθηκα | τα ουράνια
τσίνορά της. | Φεύγω Ζαπάτα | με την δροσιά των πρωινών καβαλαρέων | Φεύγω
Ζαπάτα | σε μια ντουφεκιά από τους κάκτους | για τα σπίτια με τους κόκκινους
τους τοίχους | Μπορασίτα, Μπορασίτα | μεταξωτές κορδέλες | φέρνω για τα μαλλιά
σου | Για τον Πάντσο σου μην κλαις
Ο
Ζαπάτα ήταν χώμα
Ο
Ζαπάτα ήταν χώμα | ήταν γη και αυγή | οι άνδρες του με όπλα και οργή |
σκοτείνιαζαν του ορίζοντα τον κύκλο | Στην έφοδο | πάνω απ' τα νερά και τα
σύνορα | στην έφοδο | πάνω από την σιδερένια πηγή της Γκοαχίλια | στην έφοδο |
πάνω από τις πέτρες της Σονόρα | στην έφοδο | όλοι ακολουθάγαν την τρελή πορεία
του. | Την αγροτική θύελλα απ' αλογοπέταλα... | Μπορασίτα, Μπορασίτα | φεύγω
απ΄ εδώ | για να σε συναντήσω
Το
φεγγάρι κοιμάται
Το
φεγγάρι κοιμάται | πάνω από τις πόλεις | ο θάνατος κοιμάται | στα ίσα
μοιρασμένος | Μαζί με τους στρατιώτες του Ζαπάτα | κάτω από την ασπίδα της
νύχτας | κρύβει ο ύπνος την μοίρα του | σαν πάνω στο θυμό | γεμάτο συμφορές | Η
φωτιά τον άγρυπνο αγέρα συμμαζεύει | αγέρα που ευωδιάζει | λίπος και μπαρούτι |
ιδρώτα αρσενικό | Μπορασίτα, Μπορασίτα | φεύγω από δω | για να σε λησμονήσω
Πατρίδα
ζητάμε για τους ταπεινωμένους | κι εσύ με το μαχαίρι σου Ζαπάτα Εμιλιάνο |
δίκαια μας μοιράζεις | των πατεράδων τις κληρονομιές | Πατρίδα ζητάμε κι οι
ντουφεκιές τρομάζουν | και τ΄ άλογα τρομάζουν τα γένεια των δημίων | κι όλες
τις φυλακές | Μην περιμένεις λασπωμένε χωρικέ | μερίδιο τ΄ ουρανού, γονατιστός
αν μείνεις... | Σήκω και τρέξε, τρέξε καβαλάρη | μαζί με τον Ζαπάτα, τον αρχηγό
μαζί | Μπορασίτα, Μπορασίτα | μαζί μου ήθελα να ΄ρθεις | μα εσύ μου είπες όχι
Μεξικό,
ξερό χωράφι αγαπημένο | γη μοιρασμένη στους ανώνυμους | μέσα από τις λόγχες των
καλαμποκιών | ξεπρόβαλαν οι άνδρες του Ζαπάτα | Μεξικό, ξερό χωράφι αγαπημένο |
ήρθα απ' το χιόνι του νοτιά | για να σε τραγουδήσω | Άσε με να καλπάσω στην
μοίρα μου | γεμάτος απ' αλεύρια και μπαρούτι | Μπορασίτα, Μπορασίτα | αν πρέπει
πικρά | στον χωρισμό να κλάψω | αχ πες μου γιατί | κοντά σου να γυρίσω
Ο
άνεμος είν' ένα άλογο | άκου τον πώς τρέχει | για την θάλασσα, για τον ουρανό |
θέλει να με σηκώσει | Άκου τον άνεμο | πώς τριγυρνάει τον κόσμο | για να
πετάξει μακριά | Κρύψε με μες στα μπράτσα σου | γι' αυτήν την νύχτα μόνο | γι'
αυτήν την νύχτα που η βροχή | κόντρα σε θάλασσα και γη | τα μύρια στόματά της |
σπάει | Ο άνεμος τρέχει καλπάζοντας | άκου με φωνάζει | θέλει ο άνεμος | να με
πάει μακρυά | δεν θέλω να με πάρει | Με το κεφάλι σου | σιμά στο μέτωπό μου |
και με ενωμένα τα κορμιά | Τον άνεμο να τρέξει άφησε | μες στην θάλασσα | με
στεφάνι αφρού | Άκου τον με φωνάζει | Τρέχει καλπάζοντας | και στις σκιές με
ψάχνει | μέσα στα σκοτάδια | με ζητά
Όταν
γέρνω στα βράδια | ρίχνω τα δίχτυα της θλίψης μου | στα ωκεάνια μάτια σου |
Όταν γέρνω τα βράδια | βρίσκω τη μοναξιά μου | να καίει στην πιο ψηλή φωτιά |
Και σάμπως να ΄ναι ναυαγός | τα χέρια της χτυπά, τα χέρια της. | Πάνω από τα
μάτια σου που χάνονται | σου στέλνω κόκκινα σινιάλα | σινιάλα που χτυπούν όπως
τα κύματα | στην άκρη κάποιου φάρου | Μα εσύ είσαι τόσο μακρινή | τόσο δικιά
μου είσαι | κορίτσι εσύ που μέσα σου | μόνο σκοτάδια κρύβεις | κι από το βλέμμα
σου, στιγμές | προβάλλει αχτίδα φως | Όταν γέρνω στα βράδια | ρίχνω τα δίχτυα
της θλίψης μου | στο κύμα που βογκά | στα ωκεάνια μάτια σου | Τα νυχτοπούλια
δακρύζουν | κάτω από τα αστέρια | που λάμπουν, όπως η ψυχή μου | να σ΄ αγαπάει
| Η γη θα καλπάζει | φωτίζοντας τους τάφους | γαλάζια στάχυα
Οι
στίχοι των τραγουδιών από τον Μουσικό Τόνο
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Καλώς ήρθατε!
Το σχόλιό σας θα δημοσιευτεί αφού πρώτα τεθεί υπό την εποπτεία του διαχειριστή του ιστολογίου. Αυτό γίνεται αποκλειστικά και μόνο για τη διαφύλαξη του χαρακτήρα του ιστολογίου και με σεβασμό προς τους αναγνώστες του. Πριν αφήσετε το σχόλιό σας, παρακαλώ να λάβετε υπόψη τα εξής:
Δεν δημοσιεύονται διαφημιστικά μηνύματα.
ΟΧΙ στα greeklish - ΝΑΙ στα Ελληνικά.
Ο «ανώνυμος» σχολιαστής, ας προσθέτει στο τέλος του σχολίου του ένα ψευδώνυμο. Με τον τρόπο αυτό, γίνεται πιο διακριτή και εύκολη η επικοινωνία.
Ο διαχειριστής του ιστολογίου διατηρεί το δικαίωμα να μην δημοσιεύει σχόλια που δεν ανταποκρίνονται στις παραπάνω επισημάνσεις, καθώς και αυτά που θεωρεί πως προσβάλλουν το ιστολόγιο και τους αναγνώστες του, χωρίς καμιά άλλη προειδοποίηση.
Ευχαριστώ για το σχόλιό σας.