Κάθομαι αργά τη
νύχτα γυμνός με μακριά μαγεμένα μαλλιά
κοιτώντας έξω απ’
το παράθυρο του κρανίου, με όρεξη
να τραγουδήσω κάτι το μεγαλόστομο.
Βιτσιά των
ριψοκίνδυνων δώσε ώθηση
στην εποχή της
κιθάρας μετά την εποχή του σφυριού
και του νομίσματος,
την εποχή της νεκροκεφαλής
που γνωρίζει το
κοσμικό «Εγώ».
Ήχοι αυλού των
επαναστάσεων
οι πόλεις
δαγκωματιές του στόματος του πολέμου
κι ένα ταραγμένο
φτερούγισμα από λάμψεις
του σκληρού
μέταλλου της εξουσίας.
Η χώρα μου ένα
δωμάτιο αδειασμένο ώς το στερνό έπιπλο.
Η σκέψη νούλα η
τέχνη πατσαβούρα
και η Δημοκρατία μ’
ένα ημίψηλο
φοδραρισμένο με
μπατσαρία
σε μια γη ζεστή από
δάκρυα κι από αγώνες
εδώ που βρίσκεται
τ’ όνειρό μου κι η κατοικία μου
μισή από άβυσσο και
μισή από τοίχους ανέμου
στη λεωφόρο των
στίχων και του ιλίγγου.
ΛΕΦΤΕΡΗΣ ΠΟΥΛΙΟΣ
Από το βιβλίο:
Λεφτέρης Πούλιος, «Το αλληγορικό σχολείο», Κέδρος, Αθήνα 1978, σελ. 38.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Καλώς ήρθατε!
Το σχόλιό σας θα δημοσιευτεί αφού πρώτα τεθεί υπό την εποπτεία του διαχειριστή του ιστολογίου. Αυτό γίνεται αποκλειστικά και μόνο για τη διαφύλαξη του χαρακτήρα του ιστολογίου και με σεβασμό προς τους αναγνώστες του. Πριν αφήσετε το σχόλιό σας, παρακαλώ να λάβετε υπόψη τα εξής:
Δεν δημοσιεύονται διαφημιστικά μηνύματα.
ΟΧΙ στα greeklish - ΝΑΙ στα Ελληνικά.
Ο «ανώνυμος» σχολιαστής, ας προσθέτει στο τέλος του σχολίου του ένα ψευδώνυμο. Με τον τρόπο αυτό, γίνεται πιο διακριτή και εύκολη η επικοινωνία.
Ο διαχειριστής του ιστολογίου διατηρεί το δικαίωμα να μην δημοσιεύει σχόλια που δεν ανταποκρίνονται στις παραπάνω επισημάνσεις, καθώς και αυτά που θεωρεί πως προσβάλλουν το ιστολόγιο και τους αναγνώστες του, χωρίς καμιά άλλη προειδοποίηση.
Ευχαριστώ για το σχόλιό σας.