Με μια πιρόγα
φεύγεις και γυρίζεις
τις ώρες που
αγριεύει η βροχή
στη γη των
Βησιγότθων αρμενίζεις
και σε κερδίζουν
κήποι κρεμαστοί
μα τα φτερά σου
σιγοπριονίζεις.
Σκέπασε αρμύρα το
γυμνό κορμί σου
σου `φερα απ’ τους
Δελφούς γλυκό νερό
στα δύο είπες πως
θα κοπεί η ζωή σου
και πριν προλάβω
τρις να σ’ αρνηθώ
σκούριασε το κλειδί
του παραδείσου.
Το καραβάνι τρέχει
μες στη σκόνη
και την τρελή σου
κυνηγάει σκιά
πώς να ημερέψει ο
νους μ’ ένα σεντόνι
πώς να δεθεί η
Μεσόγειος με σχοινιά
αγάπη που σε λέγαμ’
Αντιγόνη.
Ποια νυχτωδία το
φως σου έχει πάρει
και σε ποιο γαλαξία
να σε βρω
εδώ είναι Αττική
φαιό νταμάρι
κι εγώ ένα πεδίο
βολής φτηνό
που ασκούνται
βρίζοντας ξένοι φαντάροι.
ΑΛΚΗΣ ΑΛΚΑΙΟΣ
Με
νότες έντυσε ο Θάνος Μικρούτσικος. Τραγούδησαν πολλοί αυτό το τραγούδι, όμως ένας
ήταν αυτός που το «είπε»:
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Καλώς ήρθατε!
Το σχόλιό σας θα δημοσιευτεί αφού πρώτα τεθεί υπό την εποπτεία του διαχειριστή του ιστολογίου. Αυτό γίνεται αποκλειστικά και μόνο για τη διαφύλαξη του χαρακτήρα του ιστολογίου και με σεβασμό προς τους αναγνώστες του. Πριν αφήσετε το σχόλιό σας, παρακαλώ να λάβετε υπόψη τα εξής:
Δεν δημοσιεύονται διαφημιστικά μηνύματα.
ΟΧΙ στα greeklish - ΝΑΙ στα Ελληνικά.
Ο «ανώνυμος» σχολιαστής, ας προσθέτει στο τέλος του σχολίου του ένα ψευδώνυμο. Με τον τρόπο αυτό, γίνεται πιο διακριτή και εύκολη η επικοινωνία.
Ο διαχειριστής του ιστολογίου διατηρεί το δικαίωμα να μην δημοσιεύει σχόλια που δεν ανταποκρίνονται στις παραπάνω επισημάνσεις, καθώς και αυτά που θεωρεί πως προσβάλλουν το ιστολόγιο και τους αναγνώστες του, χωρίς καμιά άλλη προειδοποίηση.
Ευχαριστώ για το σχόλιό σας.