Τι μας περίσσεψε
απ' το σκηνικό; Το κάθισμα και τ' άλλο
κάθισμα, η απότομη
στροφή του αέρα.
Ή, ας πούμε, ο
μακαρίτης ήλιος με τα τζάμια του και τα
πουλιά του.
Πώς προχωρούμε και
συγκατανεύουμε, ναι, θα συναντηθούμε
κάποτε, θα σε
θυμάμαι.
Ό,τι μετακινείται,
ό,τι περνάει δίχως ν' ακούγεται, μόλις
ακούγεται μέσα στις
λέξεις.
Μεταστροφές,
επαναλήψεις, χάσματα, η παραίτηση,
προπάντων η
παραίτηση.
Εκείνο που έφυγε
δίχως να φύγει, ο τοίχος ανασαίνει, η
πέτρα έχει σκιά, τ'
αγκάθι έχει φεγγάρι,
ο φτωχός θησαυρός
απροστάτευτος απ' τα δόντια
του δάσους,
η μικρή ξεχασμένη
κοιλάδα στη σκάφη της σιωπής, με μια
στάλα μαύρο νερό.
Τι νομίζεις λοιπόν
πώς μας έχει απομείνει;
ΤΑΚΗΣ ΣΙΝΟΠΟΥΛΟΣ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Καλώς ήρθατε!
Το σχόλιό σας θα δημοσιευτεί αφού πρώτα τεθεί υπό την εποπτεία του διαχειριστή του ιστολογίου. Αυτό γίνεται αποκλειστικά και μόνο για τη διαφύλαξη του χαρακτήρα του ιστολογίου και με σεβασμό προς τους αναγνώστες του. Πριν αφήσετε το σχόλιό σας, παρακαλώ να λάβετε υπόψη τα εξής:
Δεν δημοσιεύονται διαφημιστικά μηνύματα.
ΟΧΙ στα greeklish - ΝΑΙ στα Ελληνικά.
Ο «ανώνυμος» σχολιαστής, ας προσθέτει στο τέλος του σχολίου του ένα ψευδώνυμο. Με τον τρόπο αυτό, γίνεται πιο διακριτή και εύκολη η επικοινωνία.
Ο διαχειριστής του ιστολογίου διατηρεί το δικαίωμα να μην δημοσιεύει σχόλια που δεν ανταποκρίνονται στις παραπάνω επισημάνσεις, καθώς και αυτά που θεωρεί πως προσβάλλουν το ιστολόγιο και τους αναγνώστες του, χωρίς καμιά άλλη προειδοποίηση.
Ευχαριστώ για το σχόλιό σας.