Ακολουθώντας χνάρια
από μαύρες σταγόνες
ωκεανών πέτρινης
σιωπής,
σβησμένες κλαγγές
όπλων και εκρήξεις άστρων,
τραγούδια
μαυροφορεμένων μανάδων
με βλέμμα από
μέλλον κόκκινο,
σκαρφάλωσα στα μονοπάτια των ηρώων.
Άπλωσα τα χέρια κι
έσκυψα στη γη.
Μετάλαβα κοινωνία
ανήσυχων πνευμάτων
κάτω απ’ τις
αχτίδες μιας στέρφας σελήνης.
Ήπια νερό απ’ την πηγή που ανάστησε
τα κουρασμένα χείλη
των ματωμένων
στρατοκόπων του
ονείρου.
Ο αέρας μυρίζει
καταιγίδα.
Πάνω στο χώμα, το
μουσκεμένο απ’ το αίμα
διαμελισμένων
προσδοκιών,
πάνω στην άσπρη
πέτρα των τάφων
της μάταιης
ελπίδας,
χαραγμένες οι
αυλακιές της υπόσχεσης.
Ταξιδεύοντας η οργή της δικαίωσης
φουσκώνει τις
φλέβες της προσμονής.
Θ.Κ.Ν.
(φωτογραφία: Κώστας Μπαλάφας)
(φωτογραφία: Κώστας Μπαλάφας)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Καλώς ήρθατε!
Το σχόλιό σας θα δημοσιευτεί αφού πρώτα τεθεί υπό την εποπτεία του διαχειριστή του ιστολογίου. Αυτό γίνεται αποκλειστικά και μόνο για τη διαφύλαξη του χαρακτήρα του ιστολογίου και με σεβασμό προς τους αναγνώστες του. Πριν αφήσετε το σχόλιό σας, παρακαλώ να λάβετε υπόψη τα εξής:
Δεν δημοσιεύονται διαφημιστικά μηνύματα.
ΟΧΙ στα greeklish - ΝΑΙ στα Ελληνικά.
Ο «ανώνυμος» σχολιαστής, ας προσθέτει στο τέλος του σχολίου του ένα ψευδώνυμο. Με τον τρόπο αυτό, γίνεται πιο διακριτή και εύκολη η επικοινωνία.
Ο διαχειριστής του ιστολογίου διατηρεί το δικαίωμα να μην δημοσιεύει σχόλια που δεν ανταποκρίνονται στις παραπάνω επισημάνσεις, καθώς και αυτά που θεωρεί πως προσβάλλουν το ιστολόγιο και τους αναγνώστες του, χωρίς καμιά άλλη προειδοποίηση.
Ευχαριστώ για το σχόλιό σας.