Του
εργοστασίου η πόρτα είναι από σίδερο. Έχει
στο
μέσο δυο κάγκελα. Πίσω απ' τα κάγκελα
δυο
μάτια που σφάζουν. Ο επιστάτης κοιτάζει
την
ουρά των ανθρώπων που στέκονται απ' έξω -
μια
σειρά σταυρωμένα χέρια και πρόσωπα.
Κάνουν
μια κίνηση όλοι μαζί,
στυλώνουν
τ' αυτιά, κρατούν την ανάσα ν' ακούσουν.
«Μεσημέριασε.
Ο κύριος διευθυντής δεν θα 'ρθει.
Αύριο
πάλι. Πρωί. Πιο πρωί».
Και
φεύγουν σκυφτοί. Περπατώντας, κοιτάζουνε γύρω τους,
σα
να ψάχνουν να βρουν ένα βάραθρο - Όχι
να
κλάψουνε, όχι να ψάξουν για τίποτα.
Να
ρίξουν τα χέρια τους.
ΝΙΚΗΦΟΡΟΣ
ΒΡΕΤΤΑΚΟΣ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Καλώς ήρθατε!
Το σχόλιό σας θα δημοσιευτεί αφού πρώτα τεθεί υπό την εποπτεία του διαχειριστή του ιστολογίου. Αυτό γίνεται αποκλειστικά και μόνο για τη διαφύλαξη του χαρακτήρα του ιστολογίου και με σεβασμό προς τους αναγνώστες του. Πριν αφήσετε το σχόλιό σας, παρακαλώ να λάβετε υπόψη τα εξής:
Δεν δημοσιεύονται διαφημιστικά μηνύματα.
ΟΧΙ στα greeklish - ΝΑΙ στα Ελληνικά.
Ο «ανώνυμος» σχολιαστής, ας προσθέτει στο τέλος του σχολίου του ένα ψευδώνυμο. Με τον τρόπο αυτό, γίνεται πιο διακριτή και εύκολη η επικοινωνία.
Ο διαχειριστής του ιστολογίου διατηρεί το δικαίωμα να μην δημοσιεύει σχόλια που δεν ανταποκρίνονται στις παραπάνω επισημάνσεις, καθώς και αυτά που θεωρεί πως προσβάλλουν το ιστολόγιο και τους αναγνώστες του, χωρίς καμιά άλλη προειδοποίηση.
Ευχαριστώ για το σχόλιό σας.