Νύχτα. Βροχή. Ένας ουρανός θαμπός, που τον σπαθίζει,
όσο είναι φως, με πύργους και με τόξα, η σιλουέτα
πολιτείας
γοτθικιάς, μακριά μες στο σταχτί σβησμένης.
Κάμπος. Μια αγχόνη,
από κορμιά που σήπονται γεμάτη,
που με τις μύτες τα
σκουντούν τ' αχόρταγα κοράκια,
κι ενώ χορεύουν
άμοιαστες πόλκες στον μαύρο αέρα,
τα κρεμασμένα πόδια
τους τα 'χουν οι λύκοι δείπνο.
Αγκάθια σκόρπια,
λιγοστά χαμόδεντρα και πρίνοι,
που δώθε κείθε όλο
πετούν των φύλλων τους τα σκιάχτρα
μέσα στο σάλο της
καπνιάς, καθώς σε σκίτσου φόντο.
Κι ύστερα, γύρω από
δυο τρεις νεκρόθωρους δεσμώτες,
που παν γυμνόποδοι,
φρουροί διακόσοι κι εικοσπέντε
τους πάνε, και τ'
ατσάλια τους, ορθά σαν λύσγου ατσάλια,
γυαλίζουνε,
αντιμέτωπα με της βροχής τις λόγχες.
Paul Verlaine
(μετάφραση: Τέλλος
Άγρας)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Καλώς ήρθατε!
Το σχόλιό σας θα δημοσιευτεί αφού πρώτα τεθεί υπό την εποπτεία του διαχειριστή του ιστολογίου. Αυτό γίνεται αποκλειστικά και μόνο για τη διαφύλαξη του χαρακτήρα του ιστολογίου και με σεβασμό προς τους αναγνώστες του. Πριν αφήσετε το σχόλιό σας, παρακαλώ να λάβετε υπόψη τα εξής:
Δεν δημοσιεύονται διαφημιστικά μηνύματα.
ΟΧΙ στα greeklish - ΝΑΙ στα Ελληνικά.
Ο «ανώνυμος» σχολιαστής, ας προσθέτει στο τέλος του σχολίου του ένα ψευδώνυμο. Με τον τρόπο αυτό, γίνεται πιο διακριτή και εύκολη η επικοινωνία.
Ο διαχειριστής του ιστολογίου διατηρεί το δικαίωμα να μην δημοσιεύει σχόλια που δεν ανταποκρίνονται στις παραπάνω επισημάνσεις, καθώς και αυτά που θεωρεί πως προσβάλλουν το ιστολόγιο και τους αναγνώστες του, χωρίς καμιά άλλη προειδοποίηση.
Ευχαριστώ για το σχόλιό σας.