Μετά το έγκλημα
έχουν οι δολοφόνοι
τα πιο αθώα μάτια.
Έκπληκτοι μπρος απ'
τα πολύχρωμα γλυκά
εκστατικοί στις
φωτεινές επιγραφές που αναβοσβήνουν
στα λαϊκά μελό 4-6
δακρυσμένοι.
Ντρέπονται για το
ύψος τους στους δρόμους
βυθίζουν με μανία
τα χέρια
στις ρηχές τσέπες
του πέτσινου
πάνε γωνιά-γωνιά μη
και μας σπρώξουν.
Αν ήταν δυνατό από
μια μεριά
να δείτε πώς
ξυπνούν οι δολοφόνοι:
με λίγο σάλιο πάνω
στο σιδερικό
σαν πιπίλα που
γλίστρησε αργά.
Αλίμονο σ' εμάς
με τη σκανδάλη στα
μάτια.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΒΑΡΒΕΡΗΣ
Έκπληξη! Δεν ήξερα ότι σου αρέσει ο Βαρβέρης.
ΑπάντησηΔιαγραφήΚι ένα μικρό δώρο από μένα:
Εν αρχή
Σπαρτά της γης θυσίασε ο Κάιν
μα προτιμήθηκε η θυσία ποιμνίων του Άβελ
Κι έγινε ο φόνος
Λοιπόν ποιος Πρώτος ζήτησε αίμα;
Από τη συλλογή Ο άνθρωπος μόνος
Καλημέρα Σοφία.
ΑπάντησηΔιαγραφήΕυχαριστώ, καλή δύναμη!
ΦΟΥΛ ΤΟΥ ΠΑΣΟΥ, Ι.Ν.Κυριαζή
ΑπάντησηΔιαγραφήΟι μέρες ανακατεύτηκαν σαν τραπουλόχαρτα
και μοιραστήκαν στους ανθρώπους.
Τα καρό έφτιαξαν τραπεζομάντιλο
και πάνω τους οι κούπες μας γέμισαν με καφέ.
Τα μπαστούνια τα έβρισκα αμέσως παντού
μα πουθενά δεν είδα σπαθιά-
ήτανε όλα καρφωμένα στην πλάτη μου.
δημοσιευση στο ποιειν 17/1/2008
http://www.poiein.gr/archives/1730/index.html
Επάνω σε καρό τραπεζομάντιλα
με κούπες του καφέ αχνιστές
παίζουν χαρτιά στη λέσχη τους συχνά τα ζώα
συχνά τα βρίσκουνε μπαστούνια.
από τη μετά θάνατο συλλογή του Γιάννη Βαρβέρη «Ζώα στ σύννεφα» 2013
http://www.diastixo.gr/images/images/pdf/zoa_sta_sinnefa.pdf