Πέμπτη 6 Σεπτεμβρίου 2012

Ναπολέων Λαπαθιώτης - ΖΩΕΣ




Την πρώτη φορά, γεννηθήκαμε μέρα:
μας είχε θαμπώσει τ’ απέραντο φως·
Κανένας πόθος δεν ήταν κρυφός.
Του κάκου έναν ίσκιο γυρεύαμε πέρα…

Σιγή και σκοτάδι, βαστούσε, την άλλη:
μήτ’ ένα μικρό φως δεν είχε φανεί!
Και τότε, θλιμμένοι, και σαν ορφανοί,
ζητώντας τον ήλιο, χαθήκαμε πάλι…

ΝΑΠΟΛΕΩΝ ΛΑΠΑΘΙΩΤΗΣ

1 σχόλιο:

  1. Η ζωή είναι σύνθεση, φως και σκοτάδι μαζί. Όμως εμείς γυρεύοντας έναν ίσκιο ή ζητώντας τον ήλιο

    "Τὶς πιὸ ὄμορφες μέρες μας δὲν τὶς ζήσαμε ἀκόμα
    Κι ἂχ ὅ,τι πιὸ ὄμορφο θά ῾θελα νὰ σοῦ πῶ
    Δὲ στό ῾πα ἀκόμα."(Ναζίμ Χικμέτ)

    Την καλησπέρα μου

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Καλώς ήρθατε!

Το σχόλιό σας θα δημοσιευτεί αφού πρώτα τεθεί υπό την εποπτεία του διαχειριστή του ιστολογίου. Αυτό γίνεται αποκλειστικά και μόνο για τη διαφύλαξη του χαρακτήρα του ιστολογίου και με σεβασμό προς τους αναγνώστες του. Πριν αφήσετε το σχόλιό σας, παρακαλώ να λάβετε υπόψη τα εξής:

Δεν δημοσιεύονται διαφημιστικά μηνύματα.

ΟΧΙ στα greeklish - ΝΑΙ στα Ελληνικά.

Ο «ανώνυμος» σχολιαστής, ας προσθέτει στο τέλος του σχολίου του ένα ψευδώνυμο. Με τον τρόπο αυτό, γίνεται πιο διακριτή και εύκολη η επικοινωνία.

Ο διαχειριστής του ιστολογίου διατηρεί το δικαίωμα να μην δημοσιεύει σχόλια που δεν ανταποκρίνονται στις παραπάνω επισημάνσεις, καθώς και αυτά που θεωρεί πως προσβάλλουν το ιστολόγιο και τους αναγνώστες του, χωρίς καμιά άλλη προειδοποίηση.

Ευχαριστώ για το σχόλιό σας.