Μα γιατί το
τραγούδι να 'ναι λυπητερό
με μιας θαρρείς κι
απ' την καρδιά μου ξέκοψε
κι αυτή τη στιγμή
που πλημμυρίζω χαρά
ανέβηκε ως τα χείλη
μου και με 'πνιξε
φυλάξου για το
τέλος θα μου πεις.
Σ' αγαπάω μα δεν
έχω μιλιά να στο πω
κι αυτός είναι ένας
καημός αβάσταχτος
λιώνω στον πόνο
γιατί νιώθω κι εγώ
ο δρόμος που
τραβάμε είναι αδιάβατος
κουράγιο θα περάσει
θα μου πεις.
Πώς μπορώ να ξεχάσω
τα λυτά της μαλλιά
την άμμο που σαν
καταρράχτης έλουζε
καθώς έσκυβε πάνω
μου χιλιάδες φιλιά
διαμάντια που
απλόχερα μου χάριζε
θα πάω κι ας μου
βγει και σε κακό.
Σε ποιαν έκσταση
απάνω σε χορό μαγικό
μπορεί ένα τέτοιο
πλάσμα να γεννήθηκε
από ποιο μακρινό
αστέρι είναι το φως
που μες τα δυο της
μάτια πήγε κρύφτηκε
κι εγώ ο τυχερός
που το 'χει δει.
Μες το βλέμμα της
ένας τόσο δα ουρανός
αστράφτει
συννεφιάζει αναδιπλώνεται
μα σαν πέφτει η
νύχτα πλημμυρίζει με φως
φεγγάρι
αυγουστιάτικο υψώνεται
και φέγγει από μέσα
η φυλακή.
Πώς μπορώ να ξεχάσω
τα λυτά της μαλλιά
την άμμο που σαν
καταρράχτης έλουζε
καθώς έσκυβε πάνω
μου χιλιάδες φιλιά
διαμάντια που
απλόχερα μου χάριζε
θα πάω κι ας μου
βγει και σε κακό.
Στίχοι: Νίκος
Παπάζογλου
Μουσική: Νίκος
Παπάζογλου
Πρώτη εκτέλεση:
Νίκος Παπάζογλου
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Καλώς ήρθατε!
Το σχόλιό σας θα δημοσιευτεί αφού πρώτα τεθεί υπό την εποπτεία του διαχειριστή του ιστολογίου. Αυτό γίνεται αποκλειστικά και μόνο για τη διαφύλαξη του χαρακτήρα του ιστολογίου και με σεβασμό προς τους αναγνώστες του. Πριν αφήσετε το σχόλιό σας, παρακαλώ να λάβετε υπόψη τα εξής:
Δεν δημοσιεύονται διαφημιστικά μηνύματα.
ΟΧΙ στα greeklish - ΝΑΙ στα Ελληνικά.
Ο «ανώνυμος» σχολιαστής, ας προσθέτει στο τέλος του σχολίου του ένα ψευδώνυμο. Με τον τρόπο αυτό, γίνεται πιο διακριτή και εύκολη η επικοινωνία.
Ο διαχειριστής του ιστολογίου διατηρεί το δικαίωμα να μην δημοσιεύει σχόλια που δεν ανταποκρίνονται στις παραπάνω επισημάνσεις, καθώς και αυτά που θεωρεί πως προσβάλλουν το ιστολόγιο και τους αναγνώστες του, χωρίς καμιά άλλη προειδοποίηση.
Ευχαριστώ για το σχόλιό σας.