Παρασκευή 1 Φεβρουαρίου 2013

ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΑΡΑΝΤΑΡΗΣ - Στὸ δικό μας τραπέζι



Henri Matisse

Στὸ δικό μας τραπέζι κάθονται ὄνειρα
Στὸ πιάνο παίζεται ὁ σκοπὸς τῆς ζωῆς μας
Ποὺ ἀκοῦμε εὐλαβικὰ
Ἡ μουσικὴ μοιάζει μὲ σημαία
Ποὺ τὴ σηκώσαμε ψηλὰ
Καὶ τρέχουμε νὰ μᾶς ἰδεῖ ὁ ἐχτρὸς
Πρὶν κλείσει γρίλλιες καὶ παντζούρια
Ἡ μουσικὴ ἀπόψε εἶναι ἡ ψυχή μας
Ποὺ ἀποφασίσαμε νὰ βγάλουμε στὸ φῶς
Ἕνα τραγούδι τέλειο εἶναι ἡ καρδιά μας
Θὰ κάνουμε στάχτη κάθε φόβο
Θὰ μαζέψουμε κοπέλλες ἀπ’ ὅλα τὰ χωριὰ
Θὰ γλεντήσουμε
Τὰ ὄνειρα θὰ τρελλαθοῦν ἀπ’ τὴ χαρά μας
Θὰ βουβαθοῦν ἢ θὰ πάρουνε δρόμο
Δὲν θὰ κοτάει κανεὶς νὰ μᾶς εἰρωνευτεῖ
Νὰ σπάζει κέφι εἰς βάρος μας
Νὰ πέφτει μὲ τὰ μοῦτρα στὸ κουτσομπολιὸ
Ὥρα ποὺ σκάει ὁ γάιδαρος
Τὸ καλοκαίρι μᾶς ἅρπαξε ἀπ’ τὸ κεφάλι
Ὁ τζίτζικάς μᾶς κάθησε στὴν κούτρα

ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΑΡΑΝΤΑΡΗΣ


1 σχόλιο:

  1. Τo χώμα ποτίστηκε με φως. Δεν ξεχωρίζεις φως και χώμα.
    Εμείς είμαστε τ’ όνειρο μας.
    Γιάννης Ρίτσος.

    Καλημέρα

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Καλώς ήρθατε!

Το σχόλιό σας θα δημοσιευτεί αφού πρώτα τεθεί υπό την εποπτεία του διαχειριστή του ιστολογίου. Αυτό γίνεται αποκλειστικά και μόνο για τη διαφύλαξη του χαρακτήρα του ιστολογίου και με σεβασμό προς τους αναγνώστες του. Πριν αφήσετε το σχόλιό σας, παρακαλώ να λάβετε υπόψη τα εξής:

Δεν δημοσιεύονται διαφημιστικά μηνύματα.

ΟΧΙ στα greeklish - ΝΑΙ στα Ελληνικά.

Ο «ανώνυμος» σχολιαστής, ας προσθέτει στο τέλος του σχολίου του ένα ψευδώνυμο. Με τον τρόπο αυτό, γίνεται πιο διακριτή και εύκολη η επικοινωνία.

Ο διαχειριστής του ιστολογίου διατηρεί το δικαίωμα να μην δημοσιεύει σχόλια που δεν ανταποκρίνονται στις παραπάνω επισημάνσεις, καθώς και αυτά που θεωρεί πως προσβάλλουν το ιστολόγιο και τους αναγνώστες του, χωρίς καμιά άλλη προειδοποίηση.

Ευχαριστώ για το σχόλιό σας.